Februari – Kwakkeltijd

Kwakkeltijd

Hoesten en proesten dat is wat ik doe, de koude rillingen lopen over mijn rug en ik heb koorts. Eigenlijk zou ik in mijn bed moeten liggen, verwend door geliefden en met een warme grog of zo, maar dat is me helaas niet gegeven; er moet gewerkt worden. De afgelopen weken liep ik al rond te kwakkelen. Na een ‘kleine’ ingreep (de zoveelste) aan mijn pols kreeg ik een ader- en een wondontsteking en was ik al niet erg blij. Niets is zo lastig als je schrijver bent en je kunt je beide armen niet goed gebruiken. Met carnaval dacht ik dat het over was, mijn hechtingen waren verwijderd, maar het zag er allemaal niet zo goed uit. Op het feestje van Club 111 keek per er bij toeval een arts naar en ik kreeg de wind van voren; dit was echt niet goed jij hoort in je bed te liggen met antibiotica en pijnstilling en die raad heb ik – deels – maar opgevolgd. Goed nu dus een volgende fase, de griep die ik nu de epidemie op zijn eind loopt, dan toch ook opgepikt heb. Ik kijk even hoe ik vandaag verder doorkom, voor nu gaan Reinier en ik zorgen dat er volgende week weer een mooi nummer van Zó Nuenen op de mat valt.

Onze coverstory is deze maand gewijd aan Mark Elbers, onze Nuenense Elvis, Witvoeter en zeer aimabel en lief mens die steeds opnieuw veel voor zijn kiezen krijgt. Caroline sprak uitgebreid met hem en schreef zijn verhaal op, bewondering van ons beiden voor de positieve houding waarmee Mark in het leven staat. Naast Mark is er in dit nummer aandacht voor de vele vrijwilligers van Vincentre die het verdienen een keer in het zonnetje gezet te worden, zij doen zoveel goed werk voor de promotie van Nuenen. Twee van hen verzorgen ook maandelijks onze rubriek De wereld rond met Vincent die in 2018 in Zó Nuenen te lezen is.

In Monument van de Maand staat de Watermolen op Hooijdonk centraal en onze pagina is de maandelijkse aankondiging van de tentoonstelling die u in het jaar van het Europees Cultureel Erfgoed kunt zien in het gemeentehuis.

Aandacht is er in ZN 34 ook voor Passion Nuenen die 23 en 24 maart vier keer opgevoerd gaat worden in de H. Clemenskerk Nuenen. Wederom een uiting dat een dorp heel groot kan zijn in saamhorigheid. Het belooft een geweldig spektakel te worden en dat kan ook bijna niet anders met de Brass Band Nuenen en solisten als Lise Verheijen en Paula Snoeren. Zij komen trouwens in ZN 35 nog uitgebreid aan het woord. Last but not least het verhaal en de schilderijen van Marianne Schellekens een totaal ander genre dan Vincent, maar prachtig om te zien. Het is zeer de moeite waard een tentoonstelling van haar te bezoeken. Ik ben weer uitermate tevreden met dit nummer vol verscheidenheid uit ons mooie Nuenen, dat van mij zó mag blijven.

Voor u weer veel leesplezier gewenst!

%d bloggers liken dit: