Een afrodisiacum genaamd Bokbier

Een afrodisiacum genaamd Bokbier

Het is alweer een paar weken in oktober, de dagen worden merkbaar korter en de terrasjes langzaam leger. Komend weekend gaat de klok alweer een uurtje terug en wordt het weer wintertijd, tijd van knus op de bank met een heerlijk wijntje of met een biertje dat past bij deze maanden, een bokbiertje.

Toch nog even genietend van de laatste warme zonnestralen op het terras van mijn vaste kroeg kijk ik op de speciale bierkaart en kies alvast een bokje; je kunt maar voorbereid zijn op de winter. Als het biertje voor me staat, vraag ik me af waar de naam bokbier eigenlijk vandaan komt. Helaas zitten er vandaag geen echte kenners op het terras, dus thuisgekomen maar eens aan de google, natuurlijk wel nadat ik mezelf nog een biertje had ingeschonken. Dit is wat ik vond.

Bokbier, ook wel Bockbier genoemd, is een eenmalig gebrouwen, typisch seizoenbier. Het wordt gebrouwen in de herfst en in de lente. Het alcoholpercentage bedraagt meestal 6½ vol.%. De kleur van de najaarsbok is robijnrood en smaak en aroma hebben zowel veel ‘mout’ als ‘karamel’ in zich. Meestal wordt als serveertemperatuur 8-10ºC aangehouden. Bokbier wordt van oudsher gebrouwen van de nieuwe-oogst-gersten.

Er bestaan verschillende verhalen die de betekenis van de naam bokbier doen verklaren.

Volgens een oude Germaanse overlevering is bokbier uit noodzaak ontstaan. Als dank voor de voorspoedige groei van de veestapel moesten de Germanen een bok aan de goden offeren en als dank voor een goede oogst, bier. Om hun dure bokken te sparen bedachten ze een list: ze brouwden een speciaal bier, dat ze Bokbier noemden. Dit werd in het vervolg geofferd in plaats van zowel de bok als het bier.

Maar…in de Middeleeuwen was het bier uit het stadje Einbeck (bij Hannover in Duitsland) geliefd en beroemd. Een der Einbecker brouwer-zonen was de zoveelste in de rij bij de overerving en zou nagenoeg buiten de boot vallen wat betreft zijn erfenis. Hij zocht (en vond) zijn emplooi ergens anders: hij trouwde met een meisje uit het verre München en vestigde zich daar ook na zijn gezellentijd. Hij trad wel in dienst van een brouwerij en mocht zijn eigen bier brouwen. Hij deed dit naar ‘Ein-becker’ recept. Zijn klanten waren laaiend enthousiast over de smaak van dit bier en bestelden ‘dat bier uit Einbeck’, later kortweg ‘Einbeck’ genoemd. Dialect, de tijd en verbastering deden de rest en de naam verbasterde naar ‘Ein Bock’.

Of het is gewoon een zinnenprikkelend vocht. Dokters in de streek van Einbeck hadden de gewoonte om aan personen met slaapstoornissen twee grote glazen van het plaatselijke bruine bier voor te schrijven. Te nemen ’s avonds even voor het slapengaan. ‘Helaas’ had deze magische drank het omgekeerde effect en toonde zich eerder een afrodisiacum (geslachtsdrift prikkelend middel) dan een slaapmiddel. Zó erg zelfs dat de dames, die veel te veel last kregen van hun opdringerige mannen, dit bier gingen noemen naar het dier, dat in alle mythologieën als het symbool van de onverzadigbare viriliteit aangezien werd: de bok, dus.

%d bloggers liken dit: